"Henüz Vakit Varken"

"Henüz vakit varken" çekip gitmeliydim bu şehirden ama ben ne yaptım? Senin de nefes aldığın gökyüzünün altında kendimi kandırdım. Sensiz yaşayabilirim, içinde senin olmadığın bir senaryo yazabilirim ve başrollerinde başkalarını oynatabilirim sandım. 

Ne mi oldu?

Zamanla tüm taşlar yerli yerine oturdu. Bir dünya inşa ettim.                                                                        Herkes vardı içinde ama temelindeki tek taş yoktu.

14 Ekim 2022

Göztepe

Bitmemiş Bir Hikaye

Eski fotoğrafta gözlerinin içi gülen genç kadın bensem

gözleri kör bıçakla oyulmuş genç adam sensin, diye fısıldadı kırmızı saçlı kadın. 

Hatırladım

 

Yeniden yazmalıyım, dedim. 

Günlük tutmalısın, her gün yazmalısın, dedi biri.

Senin blogun var, oraya yazsana en son 2019'da yazmışsın, dedi öteki.

Aaa, evet, teknolojiye alışmayı denemiştim bir zamanlar; dedim sonra mazeretler, mazeretler...

Şifreni unutmamışsındır inşallah dedi ve gülümsedi.

Sözcüklerimin fark edilmiş olmasının keyfiyle telefonu elime alıp blog sayfamı açtım yıllar sonra... 

İki Kadeh Şarap Ve Yağmur

                             I

 Kadıköy’ün erken sessizleşen sokaklarında

 Damarlarımda iki kadeh şarap…

Ve tenime değen yağmur

Ve ben

Ve yalnızlığım

Yürüdük

Saat gece yarısını çoktan geçmişken;

Sarhoş etmeyen iki kadeh şarap

ve ıslatmayan yağmur

ayrı bir keyiftir

Sakin, karanlık bir Kadıköy gecesinde

attığım her adım ıslak ve

 biraz çakır keyif…

Ben iki kadeh yağmur içseydim

birazda şarap yağsaydı

daha bir güzel olurdu

Kadıköy’ün erken kimsesizleşen sokakları

                 II

Ama ben iki kadeh şarap içmiştim

Ama yağmur sadece tenime değiyor

                                   kayboluyordu

 (izi kalıyor muydu hatırlamıyorum.)

Ama Kadıköy’ün karanlık sessizliğinde

           Yürüdük yalnızlığımla

Sadece iki kadeh şarap mıydı

                                        keyiflendiren?

 Yoksa tenime değen yağmur mu?

Bir de iki kadeh yağmur içseydim

Ve şarap yağsaydı iliklerime dek

daha bir sarhoş olurdu,

               Kadıköy’ün hüzünlendiren sokakları

daha bir yalnız olurdu,

             Kadıköy, ben…

                                   Damla

                                   25mart2007

                                          03:18

         (saatler ileri alınmışJ 04:18)

ateş böceği

ateş böceği kendindeki ateşi bilmez,

ateşe uçar daima.

gözünü alan büyük ateşin

tek bir damlasının bile kendisini yakacağını

belki bilir belki bilmez.

ateşin kızıl büyüsüne kaptırmış gönlünü;
içindeki ateşi, yansıması sanır

gözünü kör eden büyük ateşin                                                                                       

oysa içindeki ateşe koşanlar da vardır

bilmez ateş böceği...                                                                                           

durmadan ateşe koşar

belki de neden koştuğunu hiç bilmez

  nedenleri sorgulamaz ateş böceği

                                  27 haziran 2006