Öfkeyle parçalanmış bir fotoğraf gibi duruyor mazi beynimin acıyan yerinde.
Bir türlü bir araya getiremiyorum parçalanmışlıkları...
Çoktan çözülmüş aralarındaki düğüm, yeniden bağlamak neredeyse imkansız.
Bin parçaya bölünmüş bu yaşanmışlıkların her birini nasıl tutarım bin kolum yok ki benim.
Debelenip duruyorum
dün bugün ve yarın ortasında...
tanımadığım yarından korkuyorum,
dünü hatırlayamıyorum..
kafam öyle karışık ki. bugünü de ondan yaşayamıyorum.
Sözüm gözümde büyüyor, kulaklarımda uğulduyor sesin.
Yüreğime çöken gecelerin kanayan yarası sıcak.
kırmızıya bulanmış anılarım kanıyor bedenimin her yanından.
Yürüyorum, yürüyüşüm yoruluncaya kadar, yollar ayrılıyor, yollar kesişiyor
yollar insanların arasından geçiyor, yollar insanları ayırıyor...
insanlarda hep telaş, hep kargaşa kimse kandan anılarımı fark etmiyor.
kazara gözleri gözlerime değenler ise görmezden gelmeye dünden hazır bendeki kederi.
Yürüyorum, yürüdükçe yorulmak yerine morarıyor elbisem, morarıyor saçlarım... anılarım...
bedenimdeki sıcaklık tükendi. anılarım tazeliğini kaybetti.
Ne insanları görüyorum artık ne da acıyı hissediyorum..
üzülmüyorum da...
Gözlerimin çoktan sönmüş feri.
Her yer artık gri.
kalbim belki ara ara atıyor ama beyin ölümüm gerçekleşti.
2003 Aralık /2023 Ocak
